|
|
|
|
SZKOLNY SŁOWNIK WYRAZÓW, WYRAŻEŃ I ZWROTÓW GWAROWYCH NAJCZĘŚCIEJ UŻYWANYCH NA TERENIE SIDZINY Opracowany w ramach projektu ”Moja miejscowość-Sidzina” przez uczniów Szkoły Podstawowej nr 2 w Sidzinie pod kierunkiem pani mgr Anny Sikora
Sidzina, Czerwiec 2003 r.
Materiał leksykalny niezbędny do opracowania niniejszego słownika został zebrany przez pana Macieja Motora- Greloka. Pragnął on, bowiem, aby mowa jego ojców i dziadków zachowała się żywa w języku młodszych pokoleń. Mowa ( gwara) mieszkańców Sidziny należy do dialektu podhalańskiego. Dialekt ów charakteryzuje się następującymi cechami: · mazurzenie- polega na zrównaniu wymowy głosek szumiących dziąsłowych:- sz-, - ż-, · -cz-, - dż- z głoskami syczącymi zębowymi: -s-, -z-, - c-, -dz-; np. copka (czapka), zyto ( żyto), kosyk (koszyk) · archaizm podhalański po spółgłoskach: - s-, -sz-, - ż-, - cz-, - dz-, - rz- obecnie dzisiaj -y -wymawiano jak -i- ; np. cifra ( cyfra), sin (syn), Rzim (Rzym). · zamiana wygłosowego -dz.- na –k- na końcu wyrazu; np. w butach► w butak; na nogach ►na nogak; w torbach► w torbak. · zanik głoski –r- w grupie –roz- i –ros- na początku wyrazu np. rozerwany ►ozerwany; rozdziewać ► ozdziewać · staropolska grupa głosek - ky-, -gy- zamiast współczesnej -ki-, -gie- np. kierdel► kyrdel ;za progiem► za progem. · końcówka -ęcy- w miejsce współczesnego nam w polszczyźnie ogólnej zakończenia -ąc-, np. śpiewający (śpiewając), dźwigajęcy (dźwigając). · samogłoski nosowe: -ą-, -ę- wymawiane są jak –om- , -em- w środku wyrazów, np. dąb ► domp; dębu ► dembu; na końcu wyrazów -ą- wymawia się również jako -on- , np. głową ►głowom; a -ę- jako –e- , np. głowę ► głowe · początkowe -a- tzw. jotowanie - wymawianie -ja- zamiast -a- np. jangrest ( agrest), jaz (aż) · labializacja- głoskę-o- wymawia się miękko , np: ociec (uciec), okno (uokno), moje (muoje), pole (puole) · samogłoski pochylone: -a’-, -e’-, -o’- w wymowie stanowią dźwięki zbliżone do: -o-; -y-; -o- ; np. widzioł (widzia’ł), słysoł (słysza’ł), piyrsy ( pie’rsy), piyknie ( pie’knie), spo’dnica ( spódnica)
-ABO – albo BABINIEC – kruchta, przedsionek kościelny BABKA – kowadełko do klepania kos i sierpów BAKALA′RZ [ bakalorz ] – dawniej nauczyciel ( np. „organista z bakala′rzem jedzo kluski za ołta′rzem” ) BAZYĆ - marzyć, zachciewać się BECHNONĆ - uderzyć, walnąć BEDNA’RKA [ bednarka ] – klepka, deseczka używana do wykonywania naczyń drewnianych BESTYDZE′Ń [ bestydziyń ] – okazywanie swojego zdziwienia BITY – prawdziwy, autentyczny, podobny ( np. „ bity ojciec – podobny do ojca „) BOCY SIĘ – 1 ) gniewa się 2 ) nadciągają deszczowe chmury, ( np. „ od Babie Góry zabocone „ , „ z góry się straśnie bocy „) BOGINKA – w wierzeniach górali babiogórskich , demon kobiety, który zamienia niechrzczone dzieci na swoje ,nazywane podciepem, ( w Sidzinie były miejsca szczególnie podmokłe, gdzie ukazywały się boginki ze światełkami ) BOLOKI – wrzody BORG – kredyt BOŚKAĆ – całować, ( np. „ ale gok wybośkała „ ) BRUSEK – kamień do ostrzenia narzędzi BRYJA – mąka pszenna BRYNDZA - miękki ser wyrabiany na terenie Karpat z niekwaszonego mleka owczego ( czasem z dodatkiem krowiego ) BUCNY – gruby, rumiany, duży BUDOWAC – cieśla, budowniczy drewnianych domów BUKTA – ciasto drożdżowe BUNC – twardy ser wyrabiany na terenie Karpat z niekwaszonego mleka owczego CEBRZYK- naczynie z drewnianych klepek CIA′R [cior ] – nieporządek CIEŚLICA – siekierka ciesielska z szerokim kantem CIUPAGA – siekierka na długim stylisku służąca jako laska i broń sieczna, noszona przez górali w Karpatach CLIWY – bardzo brzydki CNIĆ – tęsknić za czymś COREK / rum./- zagroda w stajni dla drobnych zwierzą CUCHA – rodzaj kurtki męskiej z samodziałowego sukna , element stroju górali Karpat CUDOWAĆ SIE /sł./- stroić się ponad stan CWARCIZNA – czwarta część roli, ( dawna miara pola ) CYFROWAĆ – wyszywać , haftować ( np. „ cyfrowane portki „ ) CYNIĆ – robić, wykonywać CYNTLIK – 0,001 kubika, ( dawna miara ilości drewna ) ĆWIERĆ – 0,25 korca
DEJ SE POZIÓR – przypilnuj , (np. „ dej se poziór na to dzie′wce swoje „ ) DNIENIE – świtanie , ( np. „ dopie′ro zacyno dnieć „ ) DO CNA - do reszty DO IME′NTU [do imyntu] – całkiem, zupełnie DOCKAĆ SIE / sł. / - doczekać DOKA′ZAĆ [dokozać] / sł. / – potrafić DOSIELA – dotąd DRA′B ( drob ) – łobuz, ( w Sidzinie jest rola Drabowa ) DUTKI – pieniądze DZIASEK – diabeł DZIOPA – dziewczyna, dziewka DZIWAŚKANY –gdzieniegdzie
EGZECYRKA, EGZECYROWAĆ – ćwiczyć, musztrować
FAŁESNY – człowiek mający wadę FELC – spojenie belek lub desek na wpust i pióro FERECYNA / rum. / paproć FES – duży, ( np. „ dyć to fes chłop „ - przecież to duży chłop ) FOLGA – belka drzewna skośnie wsparta po której się wytacza inne belki FOSZPON – rodzaj usługi wykonywanej dawniej darmo , ( np. objechanie parą koni z wójtem do starostwa lub z księdzem proboszczem na odpust )
FOSZTA – podłoga drewniana FRASOBLIWY – smutny,( np. „ Pa′n Jezus Frasobliwy z plebańskiego gronia „) FRASOWAĆ – smucić się FUKI /sł./ - gniewy, ( np.„ nie pokazuj dzie′wce fuków „– nie pokazuj dziewczyno gniewów )
GACIE – majtki, kalesony GA′D [god ] – wąż w gwarze babiogórców GADZINA – drobniejsze zwierzęta domowe, ( np. kury, gęsi ) GARNIEC – 4 litry, (dawna nazwa miary ) GEFRAJTER – stopień w armii austriackiej ( cesarskiej ) odpowiadający w przybliżeniu starszemu szeregowemu
GIELATA – drewniane naczynie używane w gospodarstwie pasterskim w Karpatach , rodzaj naczynia bednarskiego w formie wiaderka
GŁOWIENKI – patyki z leszczyny opalone w Wielką Sobotę przy święconym ogniu, wbijane później w zagony dla ochronienia zasiewów od złych sił
GNATKI – przednia część sanek gospodarskich, używana np. do transportu długich kloców drewna
GONT – deseczka do krycia dachów, zbieżna w przekroju poprzecznym , wyposażona w rowek i pióro GRAJCARY – pieniądze GRAPA - 1 ) stromy stok w gwarze babiogórców 2 ) las GUNIA – rodzaj kurtki z sukna brązowego ( burego ) obszytego czerwoną taśmą, noszony przez wszystkie grupy górali karpackich, nazywana często „ burą cuchą „
HABINA – gałązka, patyk HARE′NDA – [ harynda ]- wydzierżawione pole HAROWAĆ – pracować ciężko HASZPLA – pilnik do drewna HOĆKANY – gdziekolwiek, gdzie bądź gdzie HODNIJ – rzuć, podaj HOLOFIĆ – hałasować HOM – łańcuch do hamowania wozu konnego, (np. jechać home′m ) HONORNY – dumny HRAŚĆ – chrust, drobne patyki HYBIAŁO – brakowało HYBOJ / sł. / – chodź, ruszaj się,( np. hyboj wartko ) HYR - sława w gwarze górali Karpat zachodnich
INAKSY – inaczej IZBA / sł. / - pokój
JANGREST – agrest JARGANIATE – kręcone, ( np. włosy ) JEDLA – jodła JOZ – tama na rzece, zapora spiętrzająca wodę gwoli ujęcia jej dla celów energetycznych JUZYNA – jedzenie , podwieczorek
KA – gdzie KABOT – marynarka KAJDZIUK – brzuch KAMIE′NIEC [ kamiyniec ] – część rzeki lub potoku , która przy normalnym poziomie wody jest sucha i zawalona kamieniami KANTYCKA / łac. /- zbiór kolęd KANY – dokąd KARA – połowa wozu czterokołowego KIELO – ile KIE′RPCE [ kiyrpce ] – obuwie góralskie, całe z jednego kawałka skóry KIEŚNIA – kieszeń KLEPISKO – podłoga ubita z gliny KLE′SCE [ klysce ] - kleszcze KŁOBUCEK /sł./- kapelusz, ( np.” stoi baca pod buckie′m cyto owce kłobuckiem „ ) KOBYLICA – stojak do mocowania struganych przedmiotów KOLCE – dwa kółka na osi przyczepione do pługa KOLIBA / sł. / - szałas, ( w Sidzinie były koliby na polanie Staskowej ; zespół Koliba z Sidziny ) KOŁA′C [ kołoc ] - ciasto chlebowe z serem KOŁO TRYBNE – koło zębate KOMORNIK – bezrolny wyrobnik wiejski odnajmujący od kmiecia część mieszkania , komorę za odrobek albo za opłatę KOPA – 60 sztuk czegoś, (np. kopa jaj ) KOPYRTNONĆ – wywrócić KORZEC – 100 litrów ,(miara rzeczy sypkich ) KOZIA′RKI [ koziorki ] – okrzesane gałęzie służące dawniej do budowy płotu KRONZELNICA – urządzenie do szatkowania kapusty KRZESAĆ – strugać, ściosywać, ociosywać kawałek drewna siekierą KRZESANY – taniec góralski KRZYPOTA – suchy kaszel KUBAJKA – pojemnik drewniany na osełkę do ostrzenia kosy KUBIK
– miara ilości drewna [ m KUCA – szopa na drewno, ściółkę KUKIEŁKA – długa pleciona kukła KWADRA – część, ćwiartka
LABIE′DZIĆ [ labiydzić] – lamentować, żalić się LADACO – byle co LATOŚ – bieżący rok LE′MIES [ lymies ] – nóż u pługa LOCINA – przedmiot odlany z surówki, z żeliwa LYTRY – wielkie drabiny, które się zakłada wzdłuż wozu, przystosowując go do zwożenia siana lub zboża
ŁACNO – nienapasiona krowa ŁOKIEĆ – miara długości płótna, około 60 cm ŁOZPAJEZONY – zły, rozwścieczony ŁOŃSKIEGO ROKU – ubiegłego roku MAŚNICKA – naczynie drewniane z klepek do robienia masła MIARKA – 8 litrów ( np. zboża ) MIARKOWAĆ – domyślać się MIEDLENIE – etap obróbki lnu, zmiękczenie łodyg przy pomocy specjalnego urządzenia - - międlicy MIESIONCEK – księżyc MITRE’NZYĆ [mitrynzyć] – marnować czas MŁAKA – / rum.;sł. / – mokra łąka MŁÓCEK – młócący zboże, ( np.,,mieliny ośmiu młocków”) MOIŚCIEWY – dawny pospolity zwrot rozpoczynający rozmowę, (np. ,, moiściewy , pie′kni, jak ja′ wa′s da′wno nie widzia′ł”) MONDEL – ilość snopków owsa i jęczmienia- 16 MORG [morg] – miara powierzchni – 50 arów MRAŚCEK – określenie młodego chłopca MROKCYĆ SIĘ – zmierzchać się MUZYKA – 1 ) kapela góralska 2 ) potańcówka NA PIE′KNIE [ na piyknie] – całkowicie, zupełnie NA PODORYNDZIU – pod ręką NA PRZEZIORY – na zwiady NAMIE′NO SIE [ namiyno sie ] – natłukło się NAPOCYNAĆ – rozpoczynać NARONCKO – naręcze , wiązka, która zmieści się na jednej ręce, od dłoni do łokcia NAŚCI – weź sobie, masz NIE WYCYTAJENCY – nie wypominając NIEPILOK – obcy NIESTO BOZE – nie to Boże – powiedzenie, np. („niesto Boże go było upytać „) NIKTO – nikt NIKTO′RY [niektory] - żaden NODY – tak NOJPIE′RSY[nojpiyrsy] - najważniejszy NOLEPA – część pieca kuchennego NOMOWINY –namówiny dziewczyny do ożenku NORYMNICA – gwałtowna burza, ulewa NORYMNY – nagły, porywczy NOTUŃ- podwórko, (np. na notuniu – na podwórku) NOWOKI – rzemienie do butów góralskich - kierpcy NUTA – melodia NYNAĆ – leżeć ,spać ( o dziecku ) OBŁAPIAĆ – obejmować OBYRTAĆ – obracać, okręcać OBUCH – tępa strona siekiery, toporka OCHLIĆ – czochrać, ocierać OCHMOLIĆ – uderzyć, ( np. „ ktosik na′m ochmolił psa „ ) OCIEPKA – niewielka ilość, garść OCYMIE′NIU [ ocymiyniu ] – w oka mgnieniu, natychmiast ODKAZOWAĆ – powiadomić, dać zlecenie wykonania ODZIOMEK – część pnia tuż nad ziemią OFIFRAĆ – oszukać OJCOWIZNA – grunt po rodzicach OKLEPCE – żelazne sidła zastawione na zwierzęta OKOPISTY – pełny z czubem OKRA′WKI [ okrowki ] – ziemniaki , z których powykrawano do sadzenia dołki z pędami ONANCYĆ SIE – opamiętać się OPACNIA′K [ opacniok ] – człowiek robiący wszystko na opak ORKIS – jęczmień jary, siany na wiosnę OSCYPEK – twardy, suszony i wędzony ser , wyrabiany z mleka owczego ( czasem z dodatkiem krowiego ) na terenie Karpat OSENDZIAŁY – oszroniony OSTO MILI – zwrot grzecznościowy wypowiadany na rozpoczęcie rozmowy znaczący „ kochani„ , ( np. „moi osto mili , witam was pie′knie „)
OSTREW – młody pień z nieobciętymi gałęziami do robienia kop siana OTAWIĆ – ożyć, ożywić się PAMIE′NTNIKA [ pamiyntnika ] ni ma – powiedzenie mówiące, że nikt nie pamięta np. takiego zdarzenia PAPRZYCA – dziura w kamieniu młyńskim, do której ziarno z kosza wlatuje, a stamtąd dostaje się pod kamień PAROBCYĆ – być parobkiem PARZONDKA – szczypiorek PARZENICA – haftowane zdobienie spodni góralskich, mające formę pętlic PAWONZ – żerdź do przyciskania zboża lub siana na wozie PECKA – kamień wyznaczający granicę pola, lasu PEDZIEĆ – powiedzieć PŁANETNIK – w wierzeniach ludowych górali zły demon, który kieruje chmurami gradowymi i burzą PŁAZ – tram ( klocek ) przerżnięty na połowę lub z dwóch stron, służący do budowy drewnianych domów PŁONY - nędzny, biedny PŁOTEW – część więźby dachowej, która podtrzymuje krokwie PO PRÓŹNICY – daremnie, na darmo, na próżno POCYNDOLIĆ – podoić PODŁAŹNIK – wierzchołek świerka lub jodły wieszany szczytem w dół u powały, ozdabiany jabłkami, opłatkami, bibułą z okazji świąt Bożego Narodzenia
POGRÓDKA – podwyższenie przed domem z płaskich, dużych kamieni POLYŃ – rodzaj półki z żerdzi, która znajdowała się w kuchni, suszono na niej drzewo na opał POPYRTANY – roztrzepany, niepoważny PORTKI – spodnie POSKARPNY – niepełnosprawny POSKROBEK – wyskrobek, bułka lub chleb resztek ciasta POŚLEDNI- ostatni, gorszy POTELA – dotąd, ( np.” potela moje pole„) POTLYBIAĆ – nadskakiwać POTRAWA /sł./ -żywność POWAŁA – sufit POWONSKA – lniana szmatka do cedzenia mleka POZA BUCKI – na zbój POZIE′RAĆ –[ poziyrać ] / sł./ -patrzyć POZRUWAĆ – pozrywać PRASNONĆ –uderzyć, rzucić PRZEBA′CYĆ [przebocyć ] – wybaczać PRZEINACYĆ – przekręcić PRZEPEDZIEĆ – przemówić PRZEZWISKO / sł./ - nazwisko, zwłaszcza drugie, przydomek, ( np. Gąsienica – Giewont, Motor – Grelok ) PRZÓDZI – wprzód, najpierw PRZYCYNIĆ – dodać PRZYGAŚNIA′ [ przygaśnio ] – dłoń, garść, ( np. „ trzyma′m w przygaśni „ ) PRZYMITOWAĆ – przyplątać się PRZYSUĆ – przysypać PRZYTARASIĆ – przydeptać, przygnieść PUDZIS –bez celu, ciągle zmieniający miejsce PUTNIA – naczynie drewniane z klepek, z jednym uchem, używane w gospodarstwie domowym PYTAĆ – prosić, ( np. „ ja′ wa′s przysed pytać pie′knie na moje wesele „ )
RAFAĆ – obrywać nasienie lnu RAIĆ – doradzać, swatać RAJZOWAĆ – wędrować, jeździć, podróżować RANYŚCI- o rety ! ( np. ranyści, ale leje de′s ! ) RAPSIK – kłusownik, przemytnik REDYK – uroczyste, wiosenne wyjście ze stadem na hale i jesienny powrót po zakończeniu sezonu wypasowego w Karpatach REGIMENCKIE – wielkie ROMBANICA – siekiera, topór ROSNIE JAK PLACEK W GORZŚCI – ubywa zamiast przybywać RA′Z KIELA CA′S – od czasu do czasu RYKTOWAĆ –przygotowywać, naprawiać, odnowić RZYĆ, RIĆ – staropolski wyraz ( wg. Tetmajera ) SCYPAĆ – rąbać, łupać drewno na drobniejsze kawałki SERDOK – haftowany kożuch bez rękawów SIECE – kosi SIETNIOK – przygłupek SIOMPAWICA – drobny deszcz SIONGA – miara drewna opałowego SKIEŁZNONĆ – ześlizgnąć się SKOLE – kamienie SKO′RNY – z powodu, przez kogoś SKWASIĆ – zniszczyć SLAJT – 0,001 część kubika SŁUCHANICA – konfesjonał ŚŁYNA – wieść, rozgłos, sława SMREK – świerk SNUKCI – śledzi kogoś, węszy SOSKOMB – poprzeczna belka w izbie u powały SOWAĆ – schować SPARTY – uparty SPRZYCNY – trudny we współżyciu, dokuczliwy STAJANIE – duży kawał pola uprawnego STAWIA’SIĘ [stawio sie] – 1) buduje dom 2) protestuje STRA′PIE′NIE [ stropiynie ] - zmartwienie STRYMAĆ SIE – wspinać się SUCHORZ –uschnięte drzewo SWOK –tytuł nadawany starszym mężczyznom przez młodszych ŚCIE′BŁO [ ściybło ] - źdżbło ŚCIEJŻE – zawołanie na krowę, aby się zatrzymała ŚLEBODA – swoboda, wolność ŚLEBODNY – wolny, swobodny ŚLEPIA [ ślypia ] - oczy ŚNIAT – odziomek, dolna część pnia ŚPAS – żart, ( np. „ to nie śpasy „ ) ŚPATY – obraźliwe określenie grupy ludzi ŚPEROWAĆ – oszczędzać, odkładać ŚPUNTUJE –buntuje, rozpuszcza ŚRUBSTOK – imadło do mocowania przedmiotów ŚTAMA – zażyłość, przyjaźń ŚTERKA /sł. / - tory kolejowe np. w Bystrej jest „ śterka „ ŚTULE – rodzaj śrub przymocowanych do podków ŚTURCHAĆ – zaczepiać ŚWIDROWATY – zezowaty ŚWIE′DRZYK [ świydrzyk ] – wiertło do drewna ŚWIE′NCELINA [ świyncelina ] – święcone pokarmy w Wielką Sobotę
TELA – tyle TELI – tali, taki wielki TELICKA – odrobina TORKI – owoc tarniny TRAGA′RZ [ tragorz ] – belka nośna sufitu TROC – tartak ( w Bystrej , dawniej był tartak nazwano „ w Trocu „ ) TRUMŁA – trumna TRUSIE – króliki TRWONIĆ – marnować TRZÓSŁO –[czuło ] – żelazo u pługa, które kraje skiby pionowo TUSTELA – stąd TYRKNONĆ – lekko uderzyć TYŹNIE – tygodnie
UCIEKACKA – ucieczka UCINKA – narzędzie do przesadzania metalu UJEK – wujek UKWALOWAĆ – uchwalić, postanowić UPYTAĆ – uprosić UROK –choroba spowodowana czarami rzuconymi przez złe spojrzenie USUĆ – usypać UWARZYĆ – ugotować UWIJACKA – pośpiech, krzątanina UWIJAĆ SIE – spieszyć się UWROCIE – orka końców pola wykonana tak, aby nie wjeżdżać na sąsiednie pole UZASKAKOWAĆ – napracować się UZGIBAĆ SIE – ponachylać się
WARGULA – kobieta z obwisłymi albo grubymi wargami WEREDA – paskuda WIDYK, ZA WIDYKA – widno, póki widno WIE′RCHOWAĆ [ wiyrchować ]- górować, przewodzić, dokazywać, (np.” zawdy wie′rchowoł nie bedzies, ale co uwie′rchujes to twoje „ ) WIERTAĆ– wiercić otwór świdrem lub wiertłem, ( np.” cóz wierta′z Jendrek ‘) WSE′NDY [wsyndy ] - wszędzie WTEDYRYDY – prędko, szybko WYCYTOWAĆ /sł. / - wypominać WYKIWAĆ – usunąć widłami gnój spod bydła WYKOPYRTNOĆ – wywrócić WYKRÓCAĆ – wyłamać, wyrwać drzewo z korzeniami WYMANIĆ –wymyślić WYNUKAĆ – znaleźć, odszukać WYPRAWOWAĆ – wyprocesować w sądzie WYRCULA – motowidło w wózku do prządzenia lnu lub wełny WYRKO – prymitywne łóżko WYRODEK –do nikogo niepodobny WYRYCHLIĆ – pospieszyć się, wyrwać się jako pierwszy WYRYKTOWAĆ – 1 ) oszukać, wykiwać kogoś, nie dotrzymać obietnicy 2 ) odnowić np. dom WYSŁUCHAĆ SIE – wyspowiadać się WYŚLIKTOWAĆ –wygładzić
ZABAZYĆ – zamarzyło się ZADOWIĆ – zadławić, zadusić , ZA′GŁÓWEK [zagówek ] -poduszka ZAMGLIĆ – zemleć ZAPIE′RAĆ [ zapiyerać] – zamykać drzwi ZAPUCYĆ – rozdeptać ZAWDY – zawsze ZAZIE′RAĆ [ zaźiyrać ] – 1 ) odwiedzać 2 ) zaglądać ZBACOWAĆ - przypomnieć ZBEREŹNIK – bezwstydnik, nicpoń ZBIE′RKI [ zbiyrki ] - żniwa ZBOCYĆ – przypomnieć sobie ZBURZYĆ – rozebrać np.. dom ZDRYGNOĆ SIE – przebudzić się, przestraszyć się ZDRZYZDZYĆ – zniszczyć, strzaskać ZELZYĆ – pofolgować ZENTYCA – serwatka owczego mleka ZE′RDKA [ zyrdka ] – cienki, okorowany kawałek drewna ZGICHNAĆ SIE – zebrać, zlecieć ZGROTAĆ SIE – zgramolić się, zebrać się powoli ZGRUCH – hałas, wrzawa ZMIARKOWAĆ – zrozumieć ZMYŚLNY – dziwny ZNIENACKA – nagle, niespodziewanie ZOBZIE′RAĆ [ zobziyrać ] - pooglądać ZOMBR – chwast polny ZRUWAĆ – urywać ZWIE′NKOWAĆ [ zwiynkować ] – przeżuwać, ( krowa w stajni „ zwie′nkuje „ ) ZWYRTAĆ SIE - obracać się ZYNIE - 1)zgania zwierzęta 2 ) biegnie ZYWOBYCIE - codzienność, żywot ŹLAMDA′ [ źlamdo ] – 1 ) narzeka 2 ) kobieta ciągle narzekająca, niezadowolona
ŻELEŹNIA′K [ żeleźniok ] – wóz z drewnianymi kółkami, okuty metalowymi |
|
Wyślij pocztę do
matyasik@wp.pl z pytaniami i uwagami dotyczącymi tej witryny sieci web.
|